Анализ стихотворения "о беларусь, мая шыпшына" уладзімір дубоўка о беларусь, мая шыпшына, зялёны ліст, чырвоны цвет! у ветры дзікім не загінеш, чарнобылем не зарасцеш.пялёсткамі тваімі стану, на дзіды сэрца накалю. тваіх вачэй — пад колер сталі — праменне яснае люблю.ніколі пройме з дзікім ветрам не развіваць дзявочых кос. імкнешся да камуны свету, каб радасць красавала скрозь.варожасць шляху не зачыніць: у перашкодах дух расце. о беларусь, мая шыпшына, зялёны ліст, чырвоны цвет!
