Пословицы на казахском языке про цветы

Әр атаның өз ұлы бар,

Әр бұтаның өз гүлі бар.

Әр гүлдің исі басқа,

Әр жердің жынысы басқа.

Бір гүл толып ашылады,

Бір гүл солып ашылады.

Гүл ашылмай бұлбұл сайрамас.

Гүлді гүл деме егер сабағы болмаса.

Гүлдің тоны қырық жамау, бірақ исі бар.

Гүл қайда болса көбелек сонда.

Гүл өмір қызығы.

Гүл өссе жердің көркі,

Қыз өссе елдің көркі.

Гүл сабағымен қадірлі,

Ас табағымен қадірлі.

Гүлсіз болса жер мұнды,

Күлкісіз болса ел мұңды.

Гүлсіз бұлбұл үнсіз.

Гүлсіз жапырақ тұл,

Көксіз топырақ тұл.

Гүл табылады, мал сатылады.

Гүлші бір гүл өсіргенше жүз тікеннің уын жұтады.

Дала көркі — гүл,

Ана көркі — ұл.

Дала гүлімен қадірлі,

Әйел ұлымен қадірлі.

Көбелек гүлді сағынар.

Қыз халықтың гүлі,

Өлең сауықтың гүлі.

Сұлу гүлдің сарғайып солар кезі болады,

Сұлу қыздың әр тайып оңар кезі болады.

Тікен кірсе жаныңа

тілмен сылап аларсың.

Тікенектің зардабын гүлмен бұлап жазарсың.

Тікеннен — гүл, заһардан — бал.

Үкісіз қыз болмас,

Тікенсіз гүл болмас.