Көр- 35. Максим Зверевтің «Мен қалай жазушы болдым?» мәтінін тү-
1903 жылы мен сегізде едім. Әкем: «Баламды көктемгі
дегенде шешемнің көзі шарасынан
шықты. Сонда қос ат жеккен арбаның лайсаң батпаққа
күпшегінен* кіріп келе жатқанын ұмытпаппын. Табиғатпен
сініп оқы.
аңшылыққа апарам»,
қоян-қолтық келгенім* - тасыған су жиегіндегі көгалда
қарсы алған таңым жадымда өшпестей болып қалыпты.
Үйге келген соң жаңағы сапарымды жазғым келді. Үлкен
сызықты дәптерге тұңғыш рет әңгіме жазып, әкеме
сеттім. Менің емле қателерімді көргенде,
жаздыгүні
өкем жағасын ұстап, қызыл қарындашпен
көзілдірік
түзете бастады.
Арада бірнеше жыл өтті. Жаздыгүні тал
түсте иісі аңқыған пішен маясының төбесіне шықтым.
Тұс-тұстан құстар сайрайды. «Өз көзіммен көргенімді жаз-
сам қайтеді» деген құштарлық ерiкке қоймады. Бір өші-
ріп, бір жаздым. Қате қаптап жүр екен. Қателерімді түзеп,
жазғанымды әдемілеп көшірдім. Содан кейін әкеме көр-
сеттім. Ол кісі оқып шықты да, көзілдірігінің үстінен маған
таңдана қарады.
Мен ғалым-зоолог болсам да, «Жазсам-ау!» деген құмар-
лығым бәсеңдеген жоқ. Бүгін, міне, балалар, менің табиғат
жайында жазған 120 кітабым бар.
Менің кішкентай оқырмандарым, оқудан, үйренуден
калықпаңдар.
Аударған Мұзафар Әлімбай​

не істеу керек сонда егер калай жазушы болганын былгын келсе

Объяснение:

1903 жылы мен сегізде едім. Әкем: «Баламды көктемгі

дегенде шешемнің көзі шарасынан

шықты. Сонда қос ат жеккен арбаның лайсаң батпаққа

күпшегінен* кіріп келе жатқанын ұмытпаппын. Табиғатпен

сініп оқы.

аңшылыққа апарам»,

қоян-қолтық келгенім* - тасыған су жиегіндегі көгалда

қарсы алған таңым жадымда өшпестей болып қалыпты.

Үйге келген соң жаңағы сапарымды жазғым келді. Үлкен

сызықты дәптерге тұңғыш рет әңгіме жазып, әкеме

сеттім. Менің емле қателерімді көргенде,

жаздыгүні

өкем жағасын ұстап, қызыл қарындашпен

көзілдірік

түзете бастады.

Арада бірнеше жыл өтті. Жаздыгүні тал

түсте иісі аңқыған пішен маясының төбесіне шықтым.

Тұс-тұстан құстар сайрайды. «Өз көзіммен көргенімді жаз-

сам қайтеді» деген құштарлық ерiкке қоймады. Бір өші-

ріп, бір жаздым. Қате қаптап жүр екен. Қателерімді түзеп,

жазғанымды әдемілеп көшірдім. Содан кейін әкеме көр-

сеттім. Ол кісі оқып шықты да, көзілдірігінің үстінен маған

таңдана қарады.

Мен ғалым-зоолог болсам да, «Жазсам-ау!» деген құмар-

лығым бәсеңдеген жоқ. Бүгін, міне, балалар, менің табиғат

жайында жазған 120 кітабым бар.

Менің кішкентай оқырмандарым, оқудан, үйренуден

калықпаңдар.

Аударған Мұзафар Әлімбай