Яна бачыла перад сабой муры крэпасці. Гэта была велізарная вежа. З якой яна не магла выбрацца ўжо год. Яна прыгадала час якое яна страціла тут. Гэты няўмольны час, якое бегла наперад. Яна ўспомніла тое старанне з якім яна спрабавала выбрацца з крэпасці. Гэцi незабыўные старанкі ... Яна так марыла пакінуць нашчадкаў! Але ёй давядзецца сядзець тут і чакаць свайго прынца. Чакаць пакуль ён прыедзе за ёй.
