У п’есе рэалістычнае арганічна спалучана з рамантычным і сімвалічным. За выключэннем некалькіх вобразаў (чыста рэалістычнага — Паніча, рамантычна-рытарычнага — Незнаёмага, умоўнай пазасюжэтнай фігуры смока-ўпыра), усе яны адначасова і рэалістычна-канкрэтныя, і рамантычна-прыўзнятыя, і сімвалічна-абагульненыя.
Рэалізм:
Рэалістычны сам сюжэт п’есы.
Рамантызм:
Вобразы Данілкі, Зосі, Сымона, Марылі і г.д.
Сімвалізм:
Сімвалічная назва “Раскіданае гняздо”, з’яўляецца знакавай і заўвага драматурга аб часе дзеяння: “рэч дзеецца ў 1905 годзе”, г.зн. напярэдадні першай буржуазнай рэвалюцыі, сям’я Зяблікаў – сімвал усяго беларускага народа. Сівалічныя рэчы, што выступаюць у функцыі мастацкіх дэталей: хата, якую разбураюць дворныя работнікі; тапор у руках Сымона; крыж, які ён робіць і ставіць на магіле бацькі; кветкі ў руках і вянок на галаве Зоські; скрыпка, якую ладзіць Данілка; жабрачыя торбы, якія шые Марыля, носіць Старац.
Рэалізм:
Рэалістычны сам сюжэт п’есы.
Рамантызм:
Вобразы Данілкі, Зосі, Сымона, Марылі і г.д.
Сімвалізм:
Сімвалічная назва “Раскіданае гняздо”, з’яўляецца знакавай і заўвага драматурга аб часе дзеяння: “рэч дзеецца ў 1905 годзе”, г.зн. напярэдадні першай буржуазнай рэвалюцыі, сям’я Зяблікаў – сімвал усяго беларускага народа. Сівалічныя рэчы, што выступаюць у функцыі мастацкіх дэталей: хата, якую разбураюць дворныя работнікі; тапор у руках Сымона; крыж, які ён робіць і ставіць на магіле бацькі; кветкі ў руках і вянок на галаве Зоські; скрыпка, якую ладзіць Данілка; жабрачыя торбы, якія шые Марыля, носіць Старац.