Якім паказаны ў п’есе цар Ірад? Як ён сам пра сябе гаворыць? Што ў яго абліччы і ў яго рэпліках выклікае смех, што — абурае?

Цар Ірад пададзены ў іранічнай, камічнай форме. Ён поўнасцю адмоўны персанаж: самалюбівы, жорсткі, няўмольны.
«Я, я слаўны,
Сяду на свой трон дзяржаўны.
Я вялікі разумнік,
Бо ў царскім пурпуры.
Ніхто не пярэчыць
Маёй царскай натуры.»
Выклікае смех яго самхвальства, самаўпэўненасць, выклікае абурэнне яго жорсткаць – ён загадаў забіць усіх немаўлят, адмовіў Рахіль, калі яна маліла не забіваць сваё дзіцё.