1)что называецца прыслоуем? 2)якими членами сказа бывае прыслоуе? 3)у якия словазлучэнни можа уваходзиць прыслоуе? ци можа быць прыслоуе галоуным словам у словазлучэнни? прывядзице прыклад. 3)што агульнага у прыслоуях з иншыми самастойными часцинами мовы? чым адрозниваюцца прыслоуи ад иншых самастойных часцин мовы? 4)якия прыслоуи маюць формы ступеней параунання? назавице и ад яких часцин мовы утвавараюцца прыслоуи? прывядзице прыклад. 5)з якой мэтай могуць ужывацца прыслоуи у тэксте? 6)якия прыслоуя пишуца праз дэфис7 якия яшчэ частины мовы пишуца праз дэфис?
2) акалічнасць і выказнік. Можа быць залежным словам ( бегчы хутка (як?))
3) прыслоўе нязменная часціна мовы як і другія, не мае канчатка, не скланяюцца, не спрагаюцца.
4) прыслоўі, утвораныя ад якасных прыметнікаў. Утвараюцца ад прыметнікаў (цяжка, прыгожа), ад лічэбнікаў (удзвюх, па двое), ад спалучэнняў прыназоўнікаў с назоўнікамі (досыць, бесперастанку), ад спалучэння прыназоунікаў з рознымі склонавымі формамі кароткіх прыметнікаў (дабяла, дачыста, зацемна), ад іншых прыслоўяў (назусім, занадта)
5) каб абазначыць прымету прадмета, дзеяння, прыметы; прэдыкатыўныя прыслоўі, абазначаюць стан наваколля, чалавека, памяшкання.
6) з дэфісам пішуцца прыслоўі з прыстаўкай абы (абы-дзе), пасля прыставак аб ў прыслоўях на ому, аму, яму, йму, ску, цку, ы: па-старому, па-новаму, па-дзіцячы; пасля прыстаўкі па ў прыслоўях, утвораных ад парадкавых лічэбнікаў (па-першае, па-другое); складаныя прыслоўі (ледзь-ледзь, калі-нікалі, мала-памалу, перш-наперш). Яшчэ праз дэфіс пішуцца прыназоунікі (з-за, па-над), прыметнікі (белы-белы, жоўта-ружовы), назоунікі (паў-Мінска)